Dwie osoby używają tego samego generatora AI; jedna dostaje mętny clip-art, druga obrazy, o które ludzie pytają. Różnicą rzadko jest model — to prompt. Pisanie promptów to małe rzemiosło z garstką wyuczalnych reguł.
Temat → Sceneria → Styl → Światło. Każda warstwa odpowiada na pytanie, które model musiałby inaczej zgadywać:
Kolejność ma znaczenie: modele ważą najmocniej wczesne słowa, więc zacznij od tego, co istotne.
Niektóre słowa sterują mocniej. Style: akwarela, obraz olejny, płaski wektor, pixel art, zdjęcie filmowe, izometryczne 3D, szkic tuszem. Światło: złota godzina, neonowa poświata, miękkie zachmurzenie, dramatyczne światło konturowe. Popchnięcia jakości: bardzo szczegółowe, ostry fokus. Terminy fotograficzne działają na style fotograficzne: portret w zbliżeniu, szeroki kąt, płytka głębia ostrości. Kradnij z tej listy bez skrupułów — wszyscy tak robią.
Prompt negatywny wylicza, czego obraz ma unikać — i naprawia klasyczne artefakty AI. Niezawodny zestaw startowy: «tekst, znak wodny, rozmyte, niska jakość, dodatkowe palce, zdeformowane ręce». Potem dodaj wykluczenia zależne od przypadku: generujesz pejzaż? Negatyw «ludzie». Scena dzienna, która ciemnieje? Negatyw «noc, ciemność». Jedno wykluczenie na problem, który naprawdę widzisz — nie napychaj go zawczasu.
Gdy wynik rozczarowuje, diagnozuj przed przepisaniem: zły temat → wyostrz warstwę pierwszą; dobry temat, zły nastrój → zmień słowa stylu lub światła; wszystko dobre plus śmieci → rozszerz prompt negatywny. Zmieniaj jedną warstwę na przebieg, by uczyć się, co robi każde słowo. Dziesięć minut tego i będziesz mieć osobisty szablon promptu działający dla każdego pomysłu.
